چگونه برای آژانس بریف بنویسیم

بریف شرح کاری است که به آژانس می‌دهید. اغلب با یک تماس تلفنی یا پیامی دوخطی سر هم می‌شود و هزینه کمبودهایش بعداً با اصلاحات پرداخت می‌شود. یک بریف خوب در یک صفحه جا می‌شود؛ پاسخ دادن به شش سؤال کافی است.

1. چه چیزی خواسته می‌شود؟

نام و دامنه کار: لوگو یا هویت برند؛ سایت پنج‌صفحه‌ای یا سایت کاتالوگ. «بیایید کمی تبلیغ کنیم» شرح کار نیست.

2. چرا الان؟

چه چیزی باعث این کار شده: محصول جدید، شعبه جدید، افت فروش، یک نمایشگاه تجاری. دلیل، اولویت و لحن را تعیین می‌کند.

3. برای چه کسی؟

مخاطب نمی‌تواند «همه» باشد. مشتریان فعلی شما چه کسانی هستند و چه کسانی را می‌خواهید جذب کنید؟ به جای بازه سنی، بنویسید این فرد کجا و با چه نیازی به دنبال شما می‌گردد.

4. چه چیزی گفته می‌شود؟

یک پیام اصلی. چه چیزی دارید که رقبا ندارند؟ آیا چیزی هست که آن را ثابت کند: گواهی‌نامه، یک عدد، یک مشتری مرجع؟

5. محدودیت‌ها

بودجه، تاریخ و آنچه تغییر نخواهد کرد. آیا لوگوی فعلی می‌ماند؟ آیا رنگ‌های برند ثابت‌اند؟ آیا رونمایی به یک نمایشگاه گره خورده است؟ پنهان کردن بودجه برتری‌ای در مذاکره ایجاد نمی‌کند؛ فقط باعث می‌شود آژانس پیشنهادی در مقیاس اشتباه آماده کند.

6. چه کسی تصمیم می‌گیرد؟

باید از ابتدا روشن باشد چه کسی تأیید می‌کند. اگر کسی که ارائه را می‌بیند همان کسی نباشد که تصمیم می‌گیرد، کار یک دور دیگر می‌چرخد. حضور همه تصمیم‌گیرندگان در جلسه اول، بیش از هر چیز دیگری زمان‌بندی را کوتاه می‌کند.

افزودن دو سه نمونه‌ای که می‌پسندید و نمی‌پسندید به انتهای بریف، بیش از صفت‌ها حرف می‌زند. «مدرن اما گرم» برای هر کسی معنای متفاوتی دارد؛ یک نمونه برای همه یک معنا دارد.